Danas se u Kotor moze uci kroz troja gradskih vrata od kojih su glavna Morska vrata koja su u danasnjem obliku poticu iz XVI vijeka. Izradjena su za vrijeme mletackog providura Bernarda Renijera. Nekada je more dopiralo sve do ulaza, odnosno do samih morskih vrata. Građena su u renesansno-baroknom stilu, o cemu svjedoce stub i luk u Bunjato tehnici. 
Sadasnja katedrala je trobrodna, nekoliko puta je renovirana, narocito nakon zemljotresa 1667. godine, kada su bili unisteni zvonici i dio fasade. Nakon zemljotresa, novi zvonici su izgradjeni u baroknom stilu. Narocitu paznju privlace rozete na fasadi koje su nekada bile romanicke, a danas su profilisane goticko-renesansnim motivima. Katedrala Svetog Tripuna posjeduje bogatu zbirku umjetnickih slika: Marina Lovrovog Dobricevica, Tripa Kokolje, Paola Veronezea, Verolima di Santa Kroce i drugih sjajnih umjetnika. U katedrali je i bogata kolekcija zlatnih i srebrnih relikvija, djela lokalnih majstora iz perioda od XIV do XVIII vijeka. Unutrasnjost katedrale oslikana je freskama koje su radili grcki majstori. Najznacajniji dio unutrasnje dekoracije je romanicko-goticki ciborijum iz XIV vijeka, koji se nalazi nad glavnim oltarom. Na zidu apside je Zlatna pala sa prikazom Hrista, Bogorodice, Svetog Jovana i Svetog Tripuna, kao i 16 drugih svetitelja. Rad je kotorskih zlatara iz XV vijeka. 
natpis na zapadnoj fasadi. Ovo je skromna jednobrodna crkva, ciji je glavni brod podijeljen na tri traveja, istovremeno jedina gradjevina u gradu koja nije pretrpjela znacajnija ostecenja tokom zemljotresa. Crkva Svetog Luke ubrzo nakon izgradnje oslikana je freskama, od kojih su ostali samo fragmenti na juznom zidu. Ikonostas crkve je djelo daskala Dimitrija, rodonacelnika Bokokotorske slikarske skole Rafailovic iz XVII vijeka. Ova crkva je nekada bila katolicka, ali je kasnije data na koriscenje pravoslavnim vjernicima. Crkva ima dva oltara - katolicki i pravoslavni. Pod u crkvi je sacinjen od nadgrobnih ploca na zajednickim grobnicama kotorskih gradjana, jer su se sve do 30-tih godina sahranjivanja obavljala u samoj crkvi . 
Filmovi posveceni velikanima dzeza
Manifestacija “Mjesec postovanja dzeza” koja je sinoc pocela predavanjem prof. Barbare Hasi, veceras nastavlja projekcije dokumentarnih filmova o velikanima dzeza koji ce biti prikazani na velikom video bimu na Trgu od Oruzja.
Prikazivanje filmova o legendarnim dzez umjetnicima Cet Bejkeru i Art Peperu pratice predavanje i komentari prof. Gregorija Mejsona.
Film “Notes of a jazz survivor” u reziji Don Mekgilana posvecen Art Peperu (!925-1982), jednom od najvecih alt saksofonista i kompozitora u istoriji dzeza, bice prikazan u 19 sati u Americkom uglu. U filmu, Peper otvoreno govori o svom uzbudljivom zivotu i strastvenoj ljubavi prema muzici. Govori o traumaticnom djetinjstvu, mladosti punoj nasilja, heroinskoj zavisnosti, zatvoru u koji je dospio zbog oruzane pljacke, ali, takodje, skromno i ponosno, govori o iskupljenju i pokusaju da se vrati normalnom zivotu, zahvaljujuci Lori, njegovoj trecoj zeni. Film obiluje sjajnim muzickim scenama Pepera i njegovog kvarteta, u najboljem izdanju.
Drugi film koji ce publika biti u prilici da pogleda večeras na Trgu od Oruzja, u 20 sati, je “Let\\\'s get lost” Brusa Vebera, posvecen legendarnom trubacu Cet Bejkeru (1929-1988). Film je prica o njegovom burnom zivotu. Uprkos svemu, i dok je njegovo sokantno fizicko propadanje biljezeno kamerom, njegov muzicki dar je sazrijevao i produbljivao se. Perspektive i price se smjenjuju, Bejker govori takodje, o tome kako je volio i zlostavljao svoju porodicu, kao i kako je krio svoj zivot iza zastora kontradikcije. Ostalo je nejasno i kako je zavrsio zivot – da li je pad sa terase hotela bila nezgoda ili samoubistvo.Film je snimljen nepunu godinu prije nego sto je legendarni trubac tragicno zavrsio svoj zivot.
Нема коментара:
Постави коментар